Bir hulusi kalpten...
Zihnimde muhabbet kelimesinin ne çok çağrışımı var… Birbirini seven insanların sohbeti, dil yakmayacak derecede bir sıcaklık, paylaşma, vazgeçememe, ağaç gölgesi, kahve tadı, kakule… Tüm bunlar sadece benim için mi muhabbetin olmazsa olmazıdır, yoksa herkes için muhabbet bu çağrışımlardan mı ibarettir.
Aslında 2009’un son aylarında geldiğimiz ve adına “Açılım” dediğimiz durak 1808’de Sened-i İttifak olayı ile başlayan Türk Anayasal gelişmesinin önemli bir kilometre taşıdır. Bu noktayı Türkiye’yi yıllardır kana bulayan terör belasının kazandırdığı bir mevzi olarak algılamak yanlış bir teşhis olacaktır her şeyden önce. Terörün bu topraklara kazandırdığı tek şey nifaktır, nefrettir, gözyaşıdır.
Öncesi ve sonrası var bu öykünün…
Ciltler dolusu kitap olur bu uçurumun yuttuğu hayatlar…
Üçünü bilin yeter…
Dördüncüyü ne siz duyun, ne ben bileyim…
Çerkesler bu coğrafyanın kadim komşuları olmakla birlikte onlar asılında kitlesel olarak 1864 göçü ile birlikte Osmanlı topraklarının dört bir yanına dağılmış insanların torunları.
Durup düşünüyorum bugünlerde, hayat düşündüğümden çok farklı bir adam eyledi beni. Burnumu çarptığım duvarlar durmam gereken yeri öylesine öğretti ki evcil, evcimen bir adam olup çıktım vesselam.
